نبوده و نيست . شما اگر از فقها بپرسيد آيا صرف بيرون رفتن زن از خانه حرام است ، جواب مىدهند نه . اگر بپرسيد آيا خريد كردن زن و لو اينكه فروشنده مرد باشد حرام است ، يعنى نفس عمل بيع و شراء زن اگر طرف مرد باشد حرام است ، پاسخ مىدهند حرام نيست . آيا شركت كردن زن در مجالس و اجتماعات ممنوع است ؟ باز هم جواب منفى است چنان‌كه در مساجد و مجالس مذهبى و پاى منبرها شركت مىكنند و كسى نگفته است كه صرف شركت كردن زن در جاهايى كه مرد هم وجود دارد حرام است . آيا تحصيل زن ، فن و هنر آموختن زن و بالأخره تكميل استعدادهايى كه خداوند در وجود او نهاده است حرام است ؟ باز جواب منفى است . فقط دو مسأله وجود دارد ؛ يكى اينكه بايد پوشيده باشد و بيرون رفتن به صورت خودنمايى و تحريك‌آميز نباشد . و ديگر اينكه مصلحت خانوادگى ايجاب مىكند كه خارج شدن زن از خانه توأم با جلب رضايت شوهر و مصلحت‌انديشى او باشد . البته مرد هم بايد در حدود مصالح خانوادگى نظر بدهد نه بيشتر . گاهى ممكن است رفتن زن به خانهء اقوام و فاميل خودش هم مصلحت نباشد . فرض كنيم زن مىخواهد به خانهء خواهر خود برود و فى المثل خواهرش فرد مفسد و فتنه‌انگيزى است كه زن را عليه مصالح خانوادگى تحريك مىكند . تجربه هم نشان مىدهد كه اين‌گونه قضايا كم‌نظير نيست . گاهى هست كه رفتن زن حتى به خانهء مادرش نيز بر خلاف مصلحت خانوادگى است ، همين‌كه نفس مادر به او برسد تا يك هفته در خانه ناراحتى مىكند ، بهانه مىگيرد ، زندگى را تلخ و غير قابل تحمل مىسازد . در چنين مواردى شوهر حق دارد كه از اين معاشرت‌هاى زيانبخش - كه زيانش نه تنها متوجه مرد است ، متوجه خود زن و فرزندان ايشان نيز مىباشد - جلوگيرى كند . ولى در مسائلى كه مربوط به مصالح خانواده نيست دخالت مرد مورد ندارد . ركود فعاليت‌ها سومين ايرادى كه بر حجاب مىگيرند اين است كه سبب ركود و تعطيل فعاليتهايى است كه خلقت در استعداد زن قرار داده است . زن نيز مانند مرد داراى ذوق ، فكر ، فهم ، هوش و استعداد كار است . اين استعدادها را خدا به او داده است و بيهوده نيست و بايد به ثمر برسد . اساسا هر استعداد طبيعى دليل يك حق طبيعى است . وقتى در آفرينش به يك موجود استعداد و لياقت كارى داده شد ، اين به منزلهء سند و مدرك است كه وى حق دارد استعداد